ჟენევის 1949 წლის 12 აგვისტოს კონვენცია სამხედრო ტყვეებთან მოპყრობის შესახებ კარი III ტყვეობა,ნაწილი II სამხედრო ტყვეების ინტერნირება,თავი VI დისციპლინა

ჟენევის 1949 წლის 12 აგვისტოს კონვენცია სამხედრო ტყვეებთან მოპყრობის შესახებ

კარი III ტყვეობა,ნაწილი II სამხედრო ტყვეების ინტერნირება,თავი VI დისციპლინა

თავი VI დისციპლინა

 

მუხლი 39

სამხედრო ტყვეთა ყოველი ბანაკი დამატყვევებელი სახელმწიფოს რეგულარული შეიარაღებული ძალების შემადგენლობაში მყოფი პასუხისმგებელი ოფიცრის უშუალო დაქვემდებარებაში მოექცევა. ამ ოფიცერს წინამდებარე კონვენციის ტექსტი თან ექნება; იგი უზრუნველყოფს კონვენციის ტექსტის დებულებების გაცნობას ბანაკის მთელი პერსონალისა და მცველებისათვის და პასუხისმგებელი იქნება თავისი მთავრობის კონტროლის ქვეშ კონვენციის დებულებათა გამოყენებაზე.

სამხედრო ტყვეებმა, ოფიცრების გამოკლებით, დამატყვევებელი ქვეყნის ჯარის ოფიცრების მიმართ უნდა გამოხატონ მათი არმიის წესდებით გათვალისწინებული მისალმებისა და პატივისცემის გარეგანი ნიშნები.

სამხედრო ტყვე-ოფიცერი მხოლოდ მასზე უფროსი წოდების მქონე დამატყვევებელი სახელმწიფოს ოფიცრებს ესალმება, მაგრამ ვალდებულია მიესალმოს ბანაკის უფროსს, მიუხედავად მისი წოდებისა.

მუხლი 40

ნებადართული უნდა იყოს განმასხვავებელი და მოქალაქეობის აღმნიშვნელი ნიშნების, ასევე ორდენების ტარება.

მუხლი 41

სამხედრო ტყვეთა ენაზე დაწერილი წინამდებარე კონვენციის და მისი დანართების ტექსტი, აგრეთვე მე-6 მუხლით გათვალისწინებული ყველა სპეციალური შეთანხმების შინაარსი ყველა ბანაკში ისეთ ადგილზე გამოიკვრება, სადაც თითოეულ სამხედრო ტყვეს მისი წაკითხვის შესაძლებლობა მიეცემა. შესაბამისი თხოვნის საფუძველზე, კონვენციის ტექსტს იმ სამხედრო ტყვეებსაც გააცნობენ, რომელთაც თვითონ ამის წაკითხვის შესაძლებლობა არ გააჩნიათ.

სამხედრო ტყვეებს სამხედრო ტყვეთა მოქცევასთან დაკავშირებულ ყოველგვარ წესს, ბრძანებას, განცხადებასა და პუბლიკაციას მათთვის გასაგებ ენაზე მიაწვდიან. მათ ზემოაღნიშნული წესის შესაბამისად გააკრავენ და ეგზემპლიართა გარკვეულ რაოდენობას ტყვეთა წარმომადგენელს გადასცემენ. ცალკეულ სამხედრო ტყვეთა მიმართ ყველა ბრძანება და განკარგულება ასევე მათთვის გასაგებ ენაზე უნდა გაიცეს.

მუხლი 42

სამხედრო ტყვეების წინააღმდეგ, კერძოდ, მათი გაქცევის ან გაქცევის მცდელობის შემთხვევაში, იარაღის გამოყენება, უკიდურესი სახის ღონისძიებაა და მას ვითარებიდან გამომდინარე ყოველთვის წინ უნდა უსწრებდეს გაფრთხილებები.

You may also like...

კომენტარის დატოვება